Een schaap met witte voetjes, drinkt zijn melk zo zoetjes...

Zelf krijg ik de kriebels bij de vraag: slaapt je kindje al door? Alsof 'doorslapen' een maatstaaf is voor een goed, makkelijk, lief, zacht, zoet, perfect, gezond, ... kindje. Ook de link met borstvoeding wordt onterecht gelegd. Borstvoeding wordt gezien als boosdoener, als klokwekradio die 's nachts het huis op stelten zet. Als je 's nachts je kind voedt, ben je precies niet goed bezig.

Kindjes drinken ook 's nachts zoetjes hun melk. Zo werkt het nu eenmaal. Verwennen we ze daar weer mee? Moeten we dan al in de baarmoeder voorkomen dat onze baby op vraag voedsel krijgt via de navelstreng? Want daar is het echt constant! Ik vind meteen na de geboorte overschakelen naar om de één à twee uur dan al een puike prestatie en 's nachts drie of vier uur tussenlaten? Da's toch al een wereld van verschil?!

Omdat er overal naar gevraagd wordt, zal ik ook maar wat 'wetenschappelijke bewijzen' in de ring gooien. Baby's hebben een ander slaappatroon dan volwassenen. Ze slapen meer korte, lichte slaapjes en volwassenen minder, maar langere, diepe. Tijdens die lichte slaapjes ontwikkelen hun hersenen sneller dan tijdens een diepe. Vermoeide moeders: troost jullie met het feit dat een baby die veel wakker wordt, druk bezig is met het ontwikkelen van zijn hersenen. De natuur voorziet het wel allemaal! Een baby leeft op een ander ritme, we moeten niet verwachten dat dit meteen strookt met dat van de ouders.

Ik weet het, het is vermoeiend. Het is een hele aanpassing. Het is een dikke zure appel waar we allemaal door moeten bijten. We moeten toegeven in onze eigen behoefte aan slaap om in te spelen op de signalen van onze kindjes.

Maar aan de andere kant: het gaat ook voorbij. Het kan lang duren, maar na een jaar slapen de meeste baby's toch al wat langer en dan kijken we met heimwee terug op die kleine baby en vertellen we overal 'dat ze toch zo rap groot zijn'. Het niet doorslapen van mama en papa zijn we echt snel vergeten!

Maak het jezelf gemakkelijk. Kies een slaapopstelling die je het beste ligt. In mijn geval is dat een groot bed met een railing en een kinderbedje dat de eerste uren van de nacht beslapen is en vanaf 2uur leeg en verlaten op de kamer staat. Tegen dan liggen we lekker gezellig (ongefopt) dicht bij elkaar. De jongste doet aan 'zelfbediening' en ik slaap door dit alles heen...


Leestip: bij christine.vdbroecke@pandora.be van LLL kan je een artikel aanvragen betreffende nachtvoedingen en hoe je de nachten voor jezelf aangenamer kan maken. Daarnaast is ook Nighttime Parenting van William Sears een echte aanrader.

Hoe zit het nu met vadermelk?

Afgelopen donderdag sloot het Mammacafé de Internationale week van de borstvoeding af met haar allereerste Nocturne. Omdat er dit jaar extra aandacht gevraagd werd voor de ondersteunende omgeving van de borstvoedende moeder, vonden we het tijd voor een Mammacafé waarin het hele gezin welkom was. Het zijlokaaltje van de Bioshop in Ninove zat tjokvol met mama's, papa's, baby's, peuters en kleuters en de spaghetti viel zeer in de smaak.

Het deed deugd, zo eens met het hele gezin op het gemak kunnen eten. De kindjes hadden plaats om te spelen en de sfeer was heel erg ontspannen. Mama was vrijgesteld van dienst en kon meegenieten van een voedzame maaltijd.

Borstvoeding geef je niet alleen en de steun van de partner is echt van onschatbare waarde. Trotse papa's schoven mee aan tafel en er werd al snel over-en-weer gekeuveld. Papa's delen ons mee dat ze wel graag eens 'op stap' gaan, maar dat het toch moeilijker is met het jonge gezin. Ons initiatief bood hiervoor een alternatief en is dus zeker voor herhaling vatbaar.

Mijn partner staat alvast meer dan 100% achter ons borstvoedingrelaas. Hij ziet er alle goeie kanten van in en geniet er mee van dat onze kindjes er zo goed mee zijn. De opmerking dat een papa toch ook eens een flesje moet kunnen geven verbaast hem steeds weer. Papa's hoeven heus geen eten te geven aan hun kinderen om er een band mee op te bouwen. Dat doen ze via spelen, lezen, verzorgen, troosten, en mama ondersteunen in de voedingstaak. Hoeveel uren heeft mijn partner niet al gekeken naar onze drinkende kindjes en naast mij gezeten bij het voeden? En als papa even geen troost meer kan bieden, is het ukje zeer snel gesust aan de borst en daar heeft iedereen, en ook papa, baat bij. Ik denk nu niet dat hij daar ooit al jaloers over geweest is of bang dat onze kindjes ermee verwend zouden worden. We halen gewoon samen het onderste uit de (mamamelk)kan.

Bedankt papa's!