Ik denk dat elke moeder met borstvoedingservaring het al verschillende keren heeft meegemaakt: geef je nu nog steeds borstvoeding? Krijgt dat arm kind nu nog geen eten? Je bent aan het verwennen hoor! Je bent precies een levende fopspeen! Wie zal je kind straks troosten als je terug gaat werken of van huis weg moet?
En steeds opnieuw moeten we op onze tanden bijten. Eens we er aan gewoon raken, wapenen we ons met tonnen argumenten pro borstvoeding om onze opponent toch maar onder de tafel te praten. Maar waarom eigenlijk? Waarom moet borstvoeding altijd verderdigd worden? Borstvoeding is de natuurlijke manier waarop je je kind grootbrengt. Hoe lang, waar, wanneer, in welke houding je het doet, is toch je eigen keuze? Moet die steeds opnieuw verantwoord worden?
En dan nog, als je je tanden laat zien, ben je plots te extreem, bezeten door borstvoeding, behoor je tot de borstvoedingsmaffia (oh ja, er bestaat een woord voor!).
Gewoon ons best doen en toch wel veel liever hier wat steun in krijgen en niet alsmaar opnieuw die vervelende vragen...
Als je je vraag dan stelt aan de verkeerde persoon of hulpverlener; zal het antwoord ongeveer zo klinken: ach je mag nu wel eens aan jezelf denken en die borstvoeding afbouwen.
Nu wil ik één ding duidelijk stellen: ik denk aan mezelf als ik borstvoeding geef. Ik denk aan mijn gezondheid en die van mijn kindjes en is dat niet het allerbelangrijkste?
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
19 opmerkingen:
Inderdaad, ik heb net hetzelfde meegemaakt. Telkens opnieuw kreeg ik enorm veel kritiek te horen wanneer ik mijn kindjes de borst gaf en dit vanuit mijn naaste omgeving (het meeste van de familie)
Telkens weer moeten antwoorden op hun vervelende vragen: "hoelang ga je dat nog doen, wanneer ga je patatjes geven. Ge gaat toch stoppen binnenkort.
Ik denk dat de omgeving een groot onderschat probleem is voor de bv-mama's. Laten we mekaar dan maar steunen :-)
Ik ben de trotse pappa van twee borstvoedingskindjes. Zelf vertel ik er graag over aan mijn collega's. Ik moet zeggen dat de meeste reacties heel positief zijn (ik heb vooral mannelijke collega's). Als ik dan al eens een "negatieve" opmerking krijg, dan gaat het meestal over het doorslapen van de borstekindjes tov de flessenkindjes. Nuja, als dat dan het enige nadeel is... Ik geniet er in elk geval met volle teugen van. Echt wel zalig hoe ze hand in hand samen bij mamma kunnen drinken. En ik voel me daarbij helemaal niet uitgesloten. Ik hoef echt niet veel te doen om op die twee snoetjes een brede grijns tevoorschijn te toveren ;-)
Ik ben een mama van 33 jaar uit het Antwerpse en heb 2 zoontjes. Bij de eerste (nu 4j) heb ik tot mijn grote spijt maar 5,5 maanden borstvoeding kunnen geven. Een drukke job in het Brusselse zorgde voor te veel stress en achteraf gezien had ik ook te weinig ervaring met BV om door te zetten, maar daar kan ik mezelf echt niet schuldig over voelen. Bij mijn tweede zoontje (nu bijna 2j.) geef ik nog steeds BV. Hij had al vroeg veel last van eczeem (bleek later een aardappelallergie te zijn + koemelk/soja-allergie, en nog wat...) en door een positieve ontmoeting met LLL op het einde van mijn zwangerschapsverlof, ben ik aan het kolven gegaan en zie mij nu, ik geef vandaag nog BV en met zoveel plezier!!! Ik krijg wel opmerkingen en schuine blikken, maar het doet me zoveel deugd om nog steeds dit speciale gebeuren te kunnen beleven met mijn zoontje. Maar toch, ik moet er echt stevig voor in mijn schoenen blijven staan, dag na dag. Mijn zoontje begint in het openbaar nu ook steeds meer ostentatief mijn borsten te zoeken en de 'melkfabriek' uit mijn bloes te trekken. Ik vind het niet gemakkelijk om hem hier in te 'disciplineren'. Mijn man wil helpen en maakt telkens een opmerking tegen mijn zoontje als hij weer eens zijn hand in mijn bloes wriemelt in het openbaar, maar die kleine jongen vindt dat nu net een leuk spelletje worden en ipv zijn hand in mijn bloes te steken, roept hij daarbij nu ook nog eens naar zijn papa. Tja, daar gaat de discretie...
Amaai, dan heb ik toch wel het omgekeerde ervaren!
Ik ben een mama die vol goede moed en met heel veel zin met borsvoeding begon. Ik wou het echt ongelooflijk graag en had nooit gedacht dat het misschien niet zou lukken. Omdat ik 7 maanden thuisbleef na de bevalling, was ik van plan mijn zoontje zo lang borstvoeding te geven.
Toen ik pas de kraamkliniek had verlaten, begonnen de problemen.
Hyperlactatie (teveel aan melk)met als gevolg de ene borstontsteking na de andere. Ik werd uiteindelijk terug opgenomen in het ziekenhuis met meer dan 40 graden koorts.
Ik mocht mijn zoontje toen (tijdelijk) geen borstvoeding meer geven omdat mijn melk vol etter en bloed zat.
Terug thuis begon ik weer vol goede moed en paste ik alle mogelijke trucjes toe om erger te voorkomen.
Maar het mocht niet baten, zelfs de antibiotica hielpen niet.
Na een maand afzien, zonder te kunnen genieten van mijn zoontje, ging ik dus met pijn in het hart op zoek naar informatie over flesvoeding.
Wat voelde ik me schuldig t.o.v. mijn zoontje!
Ik was een slechte mama die haar kind niet het beste kon geven.
Dat schuldgevoel werd ondersteund door alle mogelijke media.
In boekjes over flesvoeding stond als eerste zin dat borstvoeding veel beter was, en dit kwam dan nog een paar keer terug.
Op de dozen melkpoeder stond dat borstvoeding veel beter was.
In informatiebrochures over borstvoeding vond ik nergens iets terug over de mogelijke problemen die konden opduiken.
Alles werd overdreven positief voorgesteld, en als er toch verwezen werd naar mogelijke problemen stond erbij dat je moest volhouden en dat alles wel goed kwam!
Een beetje een eenzijdige en overdreven positieve belichting!
Tijdens de zwangerschap hoorde ik constant hoe goed borstvoeding wel niet was en hoe slecht flesvoeding.
Op het internet bots je constant op fora waar de discussie bortvoeding-flesvoeding wordt gevoerd en waar flesvoeding alweer wordt afgeschilderd als de duivel!
Mijn schuldgevoel werd dus alleen maar versterkt en bijna ging ik er aan onderdoor!
Ik zou zo graag hebben dat de media alle kanten van borstvoeding belichten, ook de negatieve!!!
De volgende keer ga ik weer proberen om borstvoeding te geven, maar ik heb nu wel geleerd dat het geen schande is om flesvoeding te geven.
OM FLESVOEDING TE GEVEN MOET JE STEVIG IN JE SCHOENEN STAAN!!!!
Hey Miet,
Het Mammacafé wil zo'n situaties helpen voorkomen. Er is een tekort aan ervaringsuitwisseling wanneer het over borstvoeding gaat. In vele ziekenhuzen wordt zelfs onvoldoende informatie verstrekt over de mogelijke problemen.
Moeders die het meegemaakt hebben kunnen je op dat ogenblik veel beter helpen. Het Mammacafé wil zo'n netwerk opstarten waar je altijd met je vragen terecht kan.
Je mag je absoluut niet schuldig voelen dat je moest overschakelen naar flesvoeding voor je eigen gezondheid en die van je kind. Het is een goed alternatief voor wanneer de borstvoeding niet lukt. Er zijn echter veel moeders die borstvoeding niet willen overwegen en voor die situaties ga ik akkoord dat de vermelding op de flesvoeding staat. Maar dat borstvoeding overal gepromoot wordt? Ik denk je er misschien nu wat gevoeliger voor bent geworden, maar heel veel moeders negeren het dan toch gewoon.
Geniet van je kindje! Het Mamamcafé staat ook absoluut open voor mama's die geen goede herinneringen hebben aan hun borstvoedingsperiode en door er over te praten kan je het makkelijker verwerken.
Hallo Miet
Inderdaad teveel melk kan ook hinderlijk zijn. Moeders die te veel melk produceren kunnen last hebben van volle, gezwollen borsten, verstopte kanalen en mastitis. Een lactatiekundige kan u helpen om uw hoeveelheid melk te verkleinen als dat nodig is.
De volgende tips kunnen u helpen (voor eventueel bij volgende baby) om uw melkproductie te verminderen:
• Geef de baby bij elke voeding maar één borst. Laat uw baby aan deze kant drinken zolang hij wil en houd hem aan deze borst als hij de komende twee uur nog eens wil drinken. Om stuwing in de andere borst te voorkomen, kolft u met de hand net genoeg melk af dat u zich prettig voelt. Maar doe dat alleen als het nodig is en niet meer dan u nodig hebt om u weer prettiger te voelen. Maak de borst niet helemaal leeg.
• Leg koude kompressen op de borst nadat u de baby hebt gevoed.
• Drink een kop saliethee. Salie bevat een natuurlijke vorm van oestrogenen die uw melkproductie kan verminderen. Pepermuntthee heeft een soortgelijk effect, maar niet zo sterk als saliethee.
Mastitis moet snel behandeld worden.
U hebt veel rust en de juiste geneesmiddelen nodig. Veel borstvoeding geven of afkolven van de melk is van groot belang. Plotseling spenen of tijdelijke onderbreking van de borstvoeding kan het geneesproces verlengen of tot meer complicaties leiden.
Ook via het mammacafé proberen we zoveel mogelijk mama's te helpen, er liggen allerlei mapjes over problemen die zich kunnen voordoen bij moeder of kind. Elkaar steunen in goede en minder goede omstandigheden.
Miet, je hebt in alle geval je best gedaan!
Bedankt voor de tips Marianne, maar die heb ik helaas allemaal toegepast.
Ook vanaf het begin heb ik de hulp ingeroepen van een zelfstandige vroedvrouw die me hielp bij de borstvoeding.
Zij heeft me prima geholpen en ik ben blij dat zij er was, maar het heeft niet mogen zijn.
Weten jullie of iemand met een teveel aan melk, bij volgende kinderen ook meer kans heeft daarop?
Of heeft dit niets met elkaar te maken?
Ik wil echt dolgraag 6 maand borstvoeding kunnen geven bij een volgend kindje, maar ik ben niet bereid weer dezelfde lijdensweg te volgen...
Ik heb twee keer resoluut gekozen voor de borst, en er geen moment spijt van gehad. Bij Mattias had ik een zeer moeizame start, inclusief nakolven en bijvoeden met de gekolfde melk. Na 5 weken kon hij live bij mij drinken, en kon ik de kolf opbergen. Pas toen is zijn gewicht echt mooi beginnen te stijgen.
Jonas was van meet af aan super aan de borst. Ik wist er veel meer over, en liet me niets meer wijsmaken. Ook bij Mattias heb ik bepaalde adviezen naast mij neergelegd, en maar best ook, anders was die BV zeker mislukt. En we zullen het nooit 100% zeker weten, maar de kans is reëel dat hij zijn zware infectie zo kort na de geboorte overleefd heeft dankzij de antistoffen in de moedermelk.
Mattias heeft 20 maanden al zijn melkvoedingen bij mij gehad, twee maanden later is hij volledig gestopt. Blijkbaar was de melk op t.g.v. de nieuwe zwangerschap. En Jonas geniet er nog steeds gretig van nu hij 9 maand is.
Ik heb moeite met al die vrouwen die beweren dat ze 'niet genoeg' melk hadden. Er worden veel en veel te veel foutieve adviezen gegeven, zowel op de materniteiten als door K&G. En als je niet vast in je schoenen staat, is de weg naar FV toch zo gemakkelijk. Maar naar mijn gevoel beginnen de problemen dan pas. Ik geloof er sterk in dat met de juiste adviezen en goede morele ondersteuning, en waar nodig vooral huishoudelijk hulp (familie en vrienden, of kraamhulp) het cijfer van 98 % (heb ik van deskundigen) kan gehaald worden. Enkel wie ernstig ziek is, levensreddende medicatie die gevaarlijk is voor de baby moet nemen, en nog enkele uitzonderlijke gevallen, mag en kan geen BV geven. Voor deze kinderen is het goed dat er KV bestaat.
De grootste fout, waar ik nog steeds mee te maken heeft, is dat de westerse vrouwen hun kinderen volgens schematjes en regeltjes willen voeden. Kinderartsten voorop beweren dat een kind zoveel keer moet drinken, en niet meer. Maar dan zouden mijn kinderen echt honger gehad hebben en hebben. En ja, als Jonas dat echt vraagt, krijgt hij 8 en zelfs meer keer melk per dag. Het is nu al iets verminderd, maar zes is toch wel het minimum voor hem. En neen, dat is niet vermoeiend. Een huilend kind niet mogen voeden, dat moet vermoeiend zijn. En neen, hij is geen dikkertje, maar een gemiddeld kind. Ach ja, ik erger me er toch zo aan.
Ondertussen geniet ik maar van mijn jongetje die lekker bij mij zijn buikje vult, naast zijn aardappeltjes, boterham, appel, tomaat (is hij verlekkerd op) en nog zoveel meer. Hij overwint gemakkelijk al de ziektekiemen die broer meebrengt van school. En nu met de doorkomenden tanden is hij ook 's nacht snel getroost. Wat wil een moeder meer?
"Enkel wie ernstig ziek is, levensreddende medicatie die gevaarlijk is voor de baby moet nemen, en nog enkele uitzonderlijke gevallen, mag en kan geen BV geven. Voor deze kinderen is het goed dat er KV bestaat."
Markris, hier ga ik niet mee akkoord.
Ik was niet ernstig ziek en moest geen gevaarlijke medicatie nemen... Alhoewel, wat versta je onder ernstig ziek?
Misschien ben ik wel één van je uitzonderlijke gevallen dan?
Ik ben absoluut PRO borstvoeding, maar voor mij was het niet houdbaar! Ik heb de eerste maand niets aan mijn zoontje gehad en dat vind ik nog steeds vreselijk erg. Mijn zoontje heeft bijgevolg ook niet veel aan zijn mama gehad, behalve de borst dan...
Enkel die moeders MOGEN en kunnen geen borstvoeding geven zeg je?
Een mama die zich heel slecht voelt bij borstvoeding geven, heeft voor mij ook een geldige reden om te stoppen. Wanneer je je slecht voelt, draag je dat over op je kindje, en dat kan niet goed zijn!
Ik ben er wel mee akkoord dat mama's moeten gestimuleerd worden om de borst te geven, met behulp van de JUISTE en ALLE informatie.
Maar als ze dan toch beslissen om het niet te doen, dan is dat een vrije keuze en moeten die moeders daar niet voor worden veroordeeld!
Er zijn echt wel meer redenen om borstvoeding te stoppen dan een ernstige ziekte...
Wees blij dat jij borstvoeding kan geven en ervan kan genieten. Beschouw het maar als een privilege, maar oordeel niet over moeders die de borst niet geven om welke reden dan ooit en besluit vooral niet dat ze het eigenlijk wel zouden kunnen.
't Is altijd gemakkelijk om zoiets te besluiten als je zelf aan de kant staat te kijken...
Dag Miet,
Ik heb je vraag ivm een volgende kindje voorgelegd aan een lactatiekundige. Dit is haar antwoord:
Teveel melk bij een eerste kindje geeft ietsje meer kans op hetzelfde probleem bij de tweede ja, maar het hoeft zeker niet persee zo te zijn! Het is een probleem dat in de de hand gewerkt kan worden door overstimulatie, maar dat is lang niet altijd het geval. Ik zou deze vrouw voorstellen dat ze vanaf het begin zich laat begeleiden en opvolgen door een vroedvrouw, eventueel lactatiekundige, zodat het probleem snel erkent kan worden moest het zich voordoen, en op tijd in te grijpen als ik hoor hoe ze er de vorige keer mee heeft afgezien.
Bedankt voor je antwoord op mijn vraagje... Dat stel ik erg op prijs.
Ik was sowieso al van plan om de volgende keer van dag 1 een zelfstandige vroedvrouw aan huis te laten komen, zeker omdat ik daar nu ook heel veel aan heb gehad, ook al is het uiteindelijk toch mislukt.
Ik weet nu alleszins beter waar ik aan begin.
Bedankt
Dag Miet,
Na intern overleg zijn we tot het besluit gekomen dat de borstvoedingsbegeleiding bij jou eigenlijk al tijdens de zwangerschap moet opgestart worden. De weg die je bij je eerste kindje gevolgd hebt is echt enorm zwaar geweest en we willen absoluut mee voorkomen dat je voor dezefde telleurstelling komt te staan bij een volgende baby. We zouden je graag opvangen in het Mammacafé voor een eventuele volgende borstvoedingsstart en dan samen met jou een stappenplan doorlopen voor als je dezelfde problemen tegenkomt.
Hou de website in de gaten om te zien wanneer we bij jou in de buurt zijn.
Hoi hoi ! ik heb tot 9 maand aan ons zoontje BV gegeven en ik moet zeggen ... met de nodige kritiek ! Als mijn man mij niet gesteund zou hebben zou ik het niet overleeft hebben. Opmerking als 'geef je nu nog BV, je maakt dat kind afhankelijk, die kleine zal nooit volgroeid raken, dat is niet echt praktisch hé die BV, ach eens de BV gestopt is zal hij wel tegoed gaan groeien ...' dit is maar een stukje van de dagdagelijkse opmerkingen ! en nu dat hij flesjes drinkt etc ... is het nog steeds een klein fijn bazeke, dus ze hadden zowiezo ongelijk. Maar al bij al ... ik ben blijven volhouden en er blijven in geloven dat het het beste was voor mijn zoontje. Op 9 mnd had ik dan niet meer genoeg melk omdat de combinatie met werken te zwaar begon door te wegen, spijtig. Bij een volgende ...doe ik het gewoon weer ! hihi
Groetjes,
X
Hey Astrid
Bedankt!
Dat is misschien inderdaad nuttig! Ik ga dit zeker doen!
Een tweede zwangerschap is momenteel nog niet aan de orde, maar wanneer dit zo is, kom ik zeker langs!
Hallo ik ben 25 jaar en heb een dochter van bijna 4 maanden, ik wil heel graag nog bv blijven geven maar de laatste paar dagen is het klote om maar zo tezeggen, met 2 en halve maand sliep ze snachts al door ( met als laatste voeding om half 11) nu krijgt ze tussen 8 en 9 de laatste voeding en komt ze smorgens om een uurtje of half 7, maar de laatste paar dagen komt ze al weer om kwart over4.
De eerste 2 voedingen gaan super maar daarna is het klote ze drinkt heel onrustig en slaapt heel weing, nu probeer ik haar s ochtens langer op te houden zo dat ze smiddags lekker kan slapen, maar dat gaat niet werken.
Mijn vraag is kan het zo zijn dat mijn voeding terug loopt? of omdat het komt dat ik ongesteld ben?c of omdat ik vanaf 3 maanden af en toe een fruit hapje geef en nu op eens een week niet meer.
Want ben pas op vakantie geweest en toen ging het super, maar sinds ik terug ben ( 26-08-2008) is het pet.
Ik wil heel graag bv blijven geven en met natuurlijke manier afbouwen dus langzaam naar vast voedsel.
Ik hoop dat iemand mij hiermee kan helpen.
Groetjes mama van sharon
Dag Mama van Sharon,
Je hebt het niet getroffen. Je dochter zit sowieso op een moeilijke leeftijd (groeispurt) en je bent ongesteld.
Dat eerste zorgt er voor dat ze extra wil 'drinken' (maar da's voor een groot deel mama honger omdat haar wereld danig verandert omdat ze vanalles bijleert zoals dingen grabbelen) en je het gevoel krijgt dat je productie niet voldoet en het tweede laat idd je productie dalen. Het is immers zo dat vele moeders een dip krijgen telkens ze hun maandstonden hebben.
Na een paar dagen is dat weer opgelost. Als je je dochter nu aanlegt op haar vraag, zal de productie weer stijgen en zijn jullie weer goed vertrokken.
Maar het is een moeilijke leeftijd voor de borstvoeding én je bent ongesteld dus heb je twee heel belangrijke indicaties voor de huidige problemen.
Geef je dochter veel huidcontact, voedt haar op vraag en geef een paar dagen zeker niets anders dan borstvoeding. Met de introductie van vast voedsel mag je echt wachten tot zes maand.
Groetjes!
hoi bedankt voor je reactie, het gaat voornamelijk voor de middag want vanavond heeft ze wel goed gedronken alleen ze doet er nu korter over dan normaal.
Ik geef maar 1 potje perweek, want ze heeft geen ontlasting van mij, de huisarts en cb zeggen dat dat niet erg is , maar mijn man heeft ook darm problemen dus ben ik bang dat ze luie darmne krijgt, vandaar een fruithapje. ze hefet er geen last van zodra ik merk dat ze er last van krijgt stop ik er ook mee.
maar oedergeval bedankt voor je tip en ga er zeker erwat mee doen
groetjes
de reactie die ik net stuurde hoop ik dat je die begrijpt , want typen is ook niet mijn kunst hahah, ik typ te snel
groetjes
Een reactie posten