Zoals beloofd, een kleine terugkoppeling naar de afgelopen enquête. Eerst leest u een stukje van de arts-aan-huis van het Mammacafé en daarna een ervaringsverhaal.
Borstvoeding heeft een generatie “ op de bank gezeten”, mocht niet meespelen. Wat vroeger evident was, is het nu soms niet meer.
Een van de belangrijkste factoren om borstvoeding te laten lukken, is vastberadenheid, de overtuiging al tijdens de zwangerschap dat je het aan kan. Die mentale voorbereiding is heel belangrijk. Je kan je laten steunen door eens naar een bijeenkomst van een moedergroep te gaan, kom eens naar het mammacafé. Soms helpt het ook om op voorhand strategieën uit te denken als je niet gerust bent in je vermogen te borstvoeden in aanwezigheid van anderen, denk maar aan schoonouders of vreemden in de kraamkamer. Er bestaat immers mooie kledij, die niets laat zien, en als het in het begin te moeilijk is, plak gerust een sticker op de deur dat iedereen maar even moet wachten.
Verzorg je borsten ook goed tijdens de zwangerschap. Het dragen van een goede BH met goede steun is belangrijk. Soms wordt ook wel aangeraden je tepels extra te verzorgen.
Als je twijfel hebt, is het een goed idee om al tijdens je zwangerschap een boom op te zetten over borstvoeding met een vertrouwenspersoon, zoals je huisarts, je verloskundige, je gynaecoloog. Of kom eens langs?
En nu hoe het bij mij gelopen is. Omdat ik koos voor een thuisbevalling, werd ik schitterend begeleid door mijn vroedvrouwen. Ze werkten echt ook aan mijn zelfbeeld en zelfvertrouwen en dat heb ik eingenlijk nu pas door. Toen Arne net geboren was en voor het eerst aan mijn borst werd gelegd, merkte de vroedvrouw op dat ik ‘gemaakt was om borstvoeding te geven’. Ik vond dat toen een enorm compliment, maar intussen weet ik dat iedereen er eigenlijk voor gemaakt is. Dat schouderklopje was echter net datgene wat ik nodig had voor een fantastische borstvoedingstart. Ik geloofde in het kunnen van mijn eigen lichaam en het kunnen van Arne. Gewoon voeden op vraag, en da’s ongeveer om de twee uur. Als de baby zijn eerste lange slaap doet na de geboorte, toch proberen aanleggen zodat er maximum 6 uur tussen zit.
Ik heb me van in het begin volledig laten leiden door mijn kindjes en nooit getwijfeld aan hun kunnen om mijn productie te sturen. Eigenlijk zijn zij de expert. Laat die baby’s maar doen! Een baby hoeft niet te huilen van de honger. Als je goed op zijn signalen let, kan je honger al veel sneller onderscheppen. Ik zeg hiermee niet dat je niets hoeft te leren! Je kindje moet perfect aanliggen en daarvoor is de hulp van een expert meer dan welkom! Kom alvast eens oefenen in het Mammacafé!
Als een mama begint met de instelling dat ze gemaakt is om borstvoeding te geven en haar omgeving haar daar in ondersteunt en dankbaar voor is, zal ze snel goed vertrokken zijn voor een mooie, lange periode. Borstvoeding kan je zelfzekerder maken wanneer je ziet hoe goed je kindje groeit op je melk...
Als je toch problemen krijgt onderweg, aarzel dan niet om zo snel mogelijk contact op te nemen met een borstvoedingorganisatie zodat de schade kan beperkt worden!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
1 opmerking:
Een goede ingesteldheid is inderdaad een eerste vereiste. Na de problematische start met Mattias (heel erg ziek geweest, en pas na een maand live aan de borst), kreeg ik dikwijls te horen dat het allemaal niet zo nodig was. Aan de andere kant kreeg ik ook te horen 'ik had het allang opgeven in die omstandigheden'.
Maar een vroedvrouw op de prematurenafdeling had gezegd: 'het allerbelangrijkste is dat je nu gaat kolven, en daar je werk van maakt. Je kind heeft die antistoffen nodig.' Die vroedvrouw heeft dit later nog regelmatig herhaald. Mijn afgekolfde melk werd met veel zorg behandeld. Later hebben we begrepen dat Mattias het misschien zelfs overleefd heeft dankzij die antistoffen.
Een reactie posten