Ik heb altijd een steepje voorgehad... ik kende mijn vroedvrouwen door en door en zij ook mij. Ik heb een schitterende borstvoedingsstart gehad en vond makkelijk mijn weg terug naar hen wanneer ik met een vraag zat. Mijn zus bracht me in contact met La Leche League en al snel had ik dus twee perfecte kanalen waar ik met mijn vragen terecht kon. Geen verschillende adviezen die me lieten twijfelen, maar eenduidige informatie en een extra boost voor mijn zelfvertrouwen.
Ik had hier genoeg aan. Met de weinige problemen die ik gehad heb, kon ik er terecht.
Anders liep het wanneer ik ongevraagd advies kreeg; een soort van 'op de vingers tikken'. Alsof ik niet goed bezig was. Mijn kindjes hoorden plots in hokjes te passen, nachten door te slapen, rond te komen met 5 voedingen per dag, af en toe eens water te drinken en ik moest vooral aan mezelf beginnen denken. Ik heb er naar geluisterd, de adviesen gelukkig nooit opgevolgd, en het achter mij gelaten. Maar dat kon ik alleen omdat ik een buffer had met 'mijn' vroedvrouwen, mijn zus en LLL. Ik had mijn weg gevonden. Ik kon al mijn vragen kwijt en twijfelde geen seconde aan de antwoorden.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
5 opmerkingen:
Ik mis eigenlijk nog een optie: op internetfora. Daar heb ik nog het meest aan, aan mensen zoals jezelf die gewoon hun eigen ervaringen vertellen. In 'het echt' heb ik weinig mensen die langer dan enkele weken borstvoeding geven, maar op het internet ken ik al heel wat vrouwen die samen enorm veel ervaring hebben.
Hey Olijfje,
Die internetfora wouden we er zeker nog bijzetten! Het is ook daar dat we op het idee kwamen voor deze enquête. Maar helaas, we konden al geen wijzigingen meer aanbrengen omdat de eerste stem meteen was uitgebracht...
Het meest storend vind ik de reacties van mijn huisarts, of beter gezegd van één van de huisartsen binnen het team. De praktijk omvat vader, dochter en haar echtgenoot. De vader is al wat op leeftijd, en ga ik in principe niet meer bij. Liefst ga ik bij de vrouw, maar zij werkt niet zoveel, en doet naar ik vermoed geen huisbezoeken (of toch geen dringende). Dus treffen we dikwijls de man, en die is duidelijk niet pro-langvoeden. Alles is voor hem een reden om te stoppen ... (zucht)...
En mijn positieve steun, die vind ik vooral op internetfora, en daarnaast een (nieuwe) vriendin die zelf drie kinderen heeft. Bij de eerste wist ze niet beter, maar gaandeweg is ze enorm pro geworden. Haar jongste heeft zo'n 8 maanden borstvoeding gehad. Tandenperikelen leiden tot een onoverkombare weigering. En daar hij ook KV weigerde heeft ze er veel zorgen aan gehad. Haar huisarst (natuurarts) heeft hen wel heel goed op weg geholpen.
Kan ik hier ook een vraag stellen over borstvoeding?
Hallo,
Je kan je vragen stellen op het forum (www.mammacafe.be/smf) en als het nodig blijkt zullen we je daar verder doorverwijzen.
Een reactie posten